Evaluation of the effectiveness of percutaneous coronary intervention in patients with ischemic origin and reduced left ventricular ejection fraction

V.Ə. Əzizov; Şahin  Xəlilov; Y.K. Rüstəmova

doi:10.28942/acj.v26i2y2024.116

Abstract

Recently, the appropriateness of myocardial revascularization in patients with ischemic heart failure has attracted significant interest and remains a topic of discussion. The aim of our study was to comparatively evaluate the effectiveness of aorto-coronary bypass surgery and endovascular revascularization in the post-revascularization period in patients with LVEF ≤35%.

Full article

Materiallar və metodlar: Tədqiqata miokard infarktı keçirmiş və sol mədəciyinin atım fraksiyası azalmış (LVEF <35%) 416 xəstə daxil edilmişdir.

I qrupa koronar angioqrafiyadan sonra aparılan ürək MRT müayinəsində gec kontrastlaşma aşkar edilən 192 xəstə daxil idi. II qrupa əvvəllər miokard canlılığı araşdırılmadan əməliyyat olunmuş 224 xəstə daxil idi. Tədqiq olunan qruplar klinik və demoqrafik xüsusiyyətlərinə görə müqayisə edilə bilər.

Nəticələr: I qrupda canlı miokard aşkarlandığı xəstə sayı 164 olmuş və revaskulyarizasiya olunmuş xəstələrdən 92 (56,1%) nəfərinə PKM, 72 (43,9%) nəfərinə isə AKŞ aparılmışdır. II qrupda isə 224 revaskulyarizasiya olunmuş xəstədən 122 (54,5%) nəfərinə PKM, 102 (45,5%) nəfərinə isə AKŞ aparılmışdır.

I qrupda 98 (59,8%) xəstəyə, II qrupda isə 136 (60,7%) xəstəyə tam anatomik revaskulyarizasiya aparılmışdır. Anatomik olaraq natamam revaskulyarizasiya halları müvafiq olaraq 40,2% və 39,3% təşkil etmişdir. Qeyd etmək lazımdır ki, I və II qruplar bu göstəricilər baxımından müqayisə ediləndə əhəmiyyətli fərq müşahidə olunmamışdır (p = 0,3453).

Klinik-demoqrafik, angioqrafik və morfofunksional xüsusiyyətlərin tam anatomik revaskulyarizasiyanın aparılması imkanlarına təsirinin faktor təhlili göstərdi ki, 3-dən çox koronar arteriya zədələnməsi (χ² = 13,833; p = 0,0001), kalsifikasiyanın mövcudluğu (χ² = 4,65; p = 0,039) və bir arteriyada zədələnmə uzunluğunun >20 mm olması (χ² = 4,640; p = 0,009) hallarında, istifadə edilən revaskulyarizasiya üsulundan asılı olmayaraq, tam anatomik miokard revaskulyarizasiyasının aparılma tezliyi əhəmiyyətli dərəcədə aşağı olur.

Nəticə: Sol mədəciyinin atım fraksiyası azalmış (<35%) xəstələrdə AKŞ ilə yanaşı, PKM də seçilmiş müalicə üsulu ola bilər.